گروه پوشاک پایدار یا همان فشن رولوشن از سال ۱۳۹۶ فعالیت خود را در ایران آغاز کرد و از آن سال تا به حال چهار رویداد در هفته‌ی مد پایدار برگزار کرده است. امسال این گروه برای برگزاری رویداد خود سراغ فضای فیزیکی طاووسخانه رفته و برعکس همکاری‌های قبلی خود با پلتفرم آستین و فضای فیزیکی کمد، این بار زرق و برق کمتری را انتخاب کرده است؛ انتخابی که در هفته‌ی مد پایدار شاید هوشمندانه‌تر باشد. در اینکه حال و هوای طاووسخانه می‌توانست فرصتی برای برگزاری ایونتی همخو با مد پایدار باشد شکی نیست، اما در اینکه چگونه از این فرصت استفاده شده  می‌توان گفت و گو کرد.

رویداد امسال فشن رولوشن با حضور کالکشن و لباس‌های ۱۱ طراح و چندین سخنرانی در زمینه‌ی پایداری برگزار شد و مخاطبان بسیاری را به خیابان کریمخان و فضای فیزیکی تقریبا جدید طاووسخانه به خود جذب کرد. فضای رویداد چندان بزرگ نیست و برگزارکنندگان در انتظار تعداد زیادی بازدیدکننده نیستند.

اهالی مد پایدار خود می‌دانند که این جنبش چندان در ایران شناخته شده نیست و با قدم زدن در فضای نمایشگاه همان چهره‌های آشنای همیشگی جمع‌های کوچک فشن ایران را می‌بینیم؛ رویدادی اختصاصی برای طبقه‌ی خاصی از جامعه.

گاهی در برگزاری این ایونت‌ها فراموش می‌کنیم که بخش بزرگی از مد پایدار به ارتقای حقوق کارگران و دوزندگان تعلق دارد و در عین حال هیچ خبری از این افراد در رویدادها نیست و فرصتی برای شنیده شدن آن‌ها در نظر گرفته نشده است.

با نگاه کردن به آثار ۱۱ طراح شرکت‌کننده در این رویداد، با پالت رنگی خنثی و رنگ‌های مشهور “دوستداران طبیعت” مواجه نمی‌شویم و همین جاست که سوالی مهم ذهن را به خود درگیر می‌کند. آیا فشن رولوشن همواره سعی در این ندارد که به ‌”سبزشویی” و عوام فریبی به اسم مد پایدار اعتراض کند و پایبندی به پایداری را در پوشیدن لباس‌های رنگ طبیعت نمی‌داند؟

استفاده از رنگ‌های  طبیعی یکی از مواردی بود که طراحان به آن توجه کرده بودند اما با پالت رنگی بسیار محدود که بیشتر هم به رنگ‌های خنثی خلاصه می‌شد، این پالت رنگی در اولین قدم ورود به طاووسخانه باعث انتقال حس پایداری و سبز بودن نمی‌شد.  در یکی از رویدادهای قبلی این گروه که با پلتفرم آستین برگزار شد، حضور طراحانی همچون فوژه‌‌ و آبه توان دو و  لباس‌های خلاقانه‌ی آن‌ها باعث این اتفاق نشده بود.

تلاش گروه فشن رولوشن و طراحان شرکت‌کننده همچنان قابل تحسین است، در نهایت نشانه‌هایی از پایداری در لباس‌ها دیده می‌شود. برند وند سراغ آپ-سایکلینگ رفته و با استفاده از پارچه‌های دورریختنی تیشرت‌هایی تکه دوزی شده ارائه داده. برند آبیان که از برگزیده‌های این رویداد است با استفاده از پارچه‌های طبیعی صد درصد پنبه و رنگرزی گیاهی، از بازگشت لباس به طبیعت و کم کردن ضرر مواد شیمیایی مطمئن شده است.

برند پیکتوریال لباس‌هایی با الهام از بندرعباس ارائه داده که به واسطه‌ی تک بودنشان از تولید بی‌رویه جلوگیری کرده‌اند و حتی به خریداران خود پیشنهاد می‌دهد که در صورت خستگی از لباس آن را به خودشان پس بدهند!

چندین برند دیگر هم در این رویداد حضور دارند که هر یک به نوبه‌ی خود تا حدی پایبندی خود به مد پایدار را نشان داده‌اند. تکتم همتی، زایکن، داداهو، ری ایکس، تمپر و سورس از دیگر برندهایی بودند که با کم کردن دورریز، استفاده از پارچه‌های قابل بازیافت و طبیعی و آپ-سایکل توانسته بودند جایی برای خود در این رویداد پیدا کنند.

در کنار نمایش لباس‌ها و سخنرانی‌های اهالی صنعت، فعالیت‌های دیگری نیز در رویداد مشاهده می‌شود. در کنار در ورودی، روی دیوار می‌توانید مشخص کنید که برای یک تیشرت که با اصول پایداری تهیه شده چقدر هزینه می‌کنید و آیتم مورد علاقه‌ی کمدتان را مشخص کنید. هرچند با کمی تامل می‌توان به هدف پشت این دو فعالیت پی برد، اما مدت زمانی که مخاطب با آن‌ها در تعامل است شاید به کمتر از ۲ دقیقه ختم شود. یادمان نرود که بخش بزرگی از دست‌یابی به اهداف مد پایدار به رفتار مصرف‌کننده وابسته است، اما در این رویداد برای آگاهی‌رسانی به مخاطبی که در نشست‌ها حضور پیدا نمی‌کند تلاش آنچنانی نشده بود.

یکی از نکات مثبت این رویداد کم کردن استفاده از کاغذ با قراردادن کد QR معرفی برندها روی دیوار بود که از تولید بروشور جلوگیری کرده بود. اما همچنان مقدار زیادی کاغذ برای تگ لباس‌ها استفاده شده بود و برخی از لباس‌ها شاید ۲ یا ۳ تگ کاغذی برای معرفی داشتند. در کنار کد QR برندها علت پایداری آن‌ها نیز نوشته شده بود و روی این دیوار چرخه‌ی تولید، مصرف و پسامصرف لباس نیز به نمایش گذاشته شده بود.

در انتها، فشن رولوشن امسال به سراغ فضایی برای برگزاری رویداد خود رفته بود که می‌توانست روند فعالیت این گروه در ایران را دچار تحول کند، ولی این فرصت با برگزاری رویدادی تقریبا یکسان با سال‌های گذشته از بین رفته بود. آنچه که در این رویداد مورد توجه قرار نگرفته بود، ابعاد مختلف مد پایدار فرای آپ-سایکلینگ، پارچه‌های طبیعی و کم کردن دورریز است.

کمتر کسی توقع دارد که گروه شاخص مد پایدار در ایران در هفته‌ی فشن رولوشن مخاطب را تشویق به خرید کند و به ابعاد تاریک و دردناک صنعت فشن توجه کافی نکند. اگر مدت کمی را در این رویداد می‌گذراندید، متوجه می‌شدید که بسیاری از افراد با اشتیاق خرید به این رویداد آمده بودند و کمتر کسی به خود زحمت خواندن پاراگراف‌های طولانی نوشته شده در مدح مد پایدار را می‌داد، البته که این موضوع مختص این رویداد نیست و بسیاری از رویدادهای مد پایدار همین رویه را پیش می‌گیرند.

در این رویداد خبری از لباس‌های دست دوم، تشویق به استفاده از لباس‌هایی که در کمد داریم و نه به مصرف بی رویه نبود. از میزان مصرف آبی که در رنگرزی و ساخت لباس‌ها استفاده می‌شود صحبتی نشده بود و بخشی به درآمدهای غیرانسانی کارکنان فشن اختصاص داده نشده بود. کسی به دنبال اصلاح الگوی مصرف نبود و تجارت فشن سایه‌ی سنگینی بر رویدادی انداخته بود که شعارش “ارتقای سطح دانش عمومی از مفهوم پایداری‌” است.

شاید مد پایدار هنوز جایگاهی در ایران و صنعت فشن معیوبش ندارد و باید قبول کنیم این اصطلاحات همگی به طبقه‌ی الیت جامعه و خواص تعلق دارد و حالا حالاها خبری از باز کردن درهای این جنبش به روی عموم نیست.

The post رویای پایداری در طاووسخانه appeared first on مجله مد و پوشاک.

source

توسط modekhabari

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.