فستیوال‌های موسیقی در سراسر جهان بیشتر از هرکسی برای عاشقان موسیقی جذابیت دارد و شاید آن‌ها نتوانند دنیای بدون فستیوال‌ها را تصور کنند. البته تاریخچه‌ی این رویدادهای موسیقی مربوط به دنیای امروز نیست و داستان شروع آن به دوران یونان باستان بازمی‌گردد. حدود 3000 سال پیش یونانیان به طور سالانه جشنواره‌هایی از رقص، موسیقی و پایکوبی برگزار را می‌کردند. امروزه این مراسم به شکل مدرن، نمایشی از سبک‌های مختلف موسیقی، هنر و فرهنگ‌هاست که افراد بسیاری از کشورهای مختلف را به خود جذب کرده است. در این مطلب به فستیوال‌های موسیقی مدرن، محبوب و تاثیرگذار در فشن می‌پردازیم؛ با مجله کمد همراه باشید تا از جذابیت ‌های تلفیق دنیای موسیقی و فشن لذت ببرید.

برای درک کامل اهمیت جشنواره‌های موسیقی معاصر، درک تاریخچه‌ی این رویدادها، فرآیند تجاری‌سازی آن‌ و تداوم چنین مراسمی تا به امروز به‌عنوان محل تجمع جوانان، بسیار مهم است که به جریان اصلی جامعه بستگی دارد.

اولین فستیوال موسیقی در قرن ششم قبل از میلاد رخ داد که شامل بازی‌های و مسابقات Pythian  که هر چهارسال یک بار برگزار می‌شد. این رویداد در ابتدا به Apollo اختصاص داشت که خدایان المپیایی در دین کلاسیک یونان و روم بود که در واقع آپولو به عنوان خدای تیراندازی با کمان، موسیقی و رقص، حقیقت و شعر و… شناخته شده بود. این بازی‌ها فرصتی برای برگزاری مسابقات بین نوازندگان و گروهای اجرایی ساز و آواز بود.

در قرون وسطی بین سال 1000تا 1250نمایشگاه‌ها و جشنواره‌های موسیقی در شهرهای سراسر اروپا در فصل بهار و اوایل تابستان شکل گرفت. این جشنواره‌ها فرصتی برای ارتباط خانوادها با هم و حتی ارتباط پیوندی بین مجردها بود. موسیقی آن دوران شامل سازهای محلی رایج بودند و آلات سلطنتی و رسمی‌تر در اوایل دوران مدرن پس از آن توسعه پیدا کردند و رایج شدند. قرن شانزدهم جشنواره‌های محلی زیادی اتفاق افتاد و در قرن نوزدهم فستیوال  Bayreuth  در سال 1876در Bavaria به عنوان اولین جشنواره رسمی و سالانه‌ی موسیقی مبدل شد که از طرف دولت مورد حمایت قرار گرفت.

این جشنواره به عنوان فرصتی برای تبلیغ آهنگسازی به نام Richard Wagner بود که می‌خواست موسیقی خود را محبوب کند. او هنرمندی بود که در این سبک موفق شد و همچنان این فستیوال  تا به امروز هم ادامه دارد. پس از آن در قرن بیستم، جاز اولین سبکی بود که در فستیوال‌ها اجرا می‌شد و همین امر باعث شد که مکان‌های کوچکی برای این مراسم در سراسر ایالت آمریکا و اروپا برگزار شود؛ اما به علت نداشتن پیشتیبان مالی نه افراد زیادی جذب شدند و نه داوم زیادی پیدا کردند.

 البته معروف شدن چنین رویدادهایی در دهه‌ی 50 اتفاق افتاد؛ در سال 1950رویداد فستیوال‌ها شروع به سازمان‌دهی خود کرد. در ابتدا جشنواره‌ی موسیقی جاز در نیویورک در سالن‌های بزرگ اجرا شد و شرکت‌کنندگان زیادی را مجذوب خود کرد؛ تا 1960 با ظهور مفاهیم زندگی لیبرال، موسیقی جاز جای خود را به موسیقی راک داد. این روند موسیقی به قدری در بین مردم محبوبیت پیدا کرد که تا به امروز جایگاه خود را تثبیت کرده است .

فسیوال راک در سال 1970 توجه‌ بیش از 600 هزار نفر شرکت‌کننده را به خود جلب کرد و باعث شد بسیاری از گروه‌های موسیقی از آن‌ها تقلید کنند. بسیاری از شهرها متوجه شدند که همین فستیوال‌های موسیقی و برگزاری آن‌ها منبع درآمدهای زیادی را به همراه خواهد داشت.

جشنواره‌های موسیقی راک برای بسیاری از آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها شناخته شده است. woodstock اولین فستیوال موسیقی بود که در مقیاس بزرگ اجرا و به عنوان سه روز عشق و صلح نامگذاری شد. در این رویداد در سال  1969 بسیاری از گروها و هنرمندان حضور داشتند و صدها هزار نفر از علاقه‌مندان به هنر، موسیقی و حتی مد را در خود گنجانده بود. در اواخر دهه 1970 کنسرت‌های خوانندگان معروف در این پلتفرم سالانه، در فضای باز و گسترده‌تری اجرا شدند و مورد استقبال جوانان زیادی شد تا یک تجربه‌ی فرهنگی را با یکدیگر از طریق موسیقی به اشتراک بگذارند. این یکی از عناصر رایج بود که برای قرن ها تغییر نکرده است تا جایی که تصور دنیای موسیقی بدون جشنواره‌ها غیرقابل باور است.

در حال حاضر، جشنواره‌های موسیقی مانند Glastonbury در انگلستان، Primavera Sound در بارسلونا، اسپانیا و جشنواره Pentaport Rock در Incheon، کره جنوبی، Woodstock و Coachella  در آمریکا به یک پدیده‌ی جهانی تبدیل شده است.

فستیوال‌ها علاوه بر اجراهای موسیقی، بهترین مکان برای تلفیق هنر و فرهنگ در پوشش مردم بودند. همیشه در این مراسم داستانی از یک فرهنگ غنی بیان می‌شد؛ به همین خاطر نه تنها تاثیر آن بر استایل علاقه‌مندان به فستیوال به چشم می‌خورد بلکه تاثیرات آن به مد و استایل روزانه مردم هم رسیده است. از این‌رو این استایل‌ها به بهترین منبع الهام برای طراحان تبدیل شده است. تأثیر جشنواره‌های موسیقی بر جریان صنعت مد از دهه 1960 یک پدیده بزرگی بود. در حقیقت این پدیده به طور فزاینده‌ای توسط رسانه‌های مد، از اوایل دهه 2000 توسط طراحان مد تجاری سازی شده است.

می‌توان گفت در سال‌های اخیر جدا از موسیقی، فشن و سبک‌های متفاوت مد در فستیوال‌ها بیشتر از هرچیزی خودنمایی می‌کنند. در واقع این فستیوال‌ها نه تنها برای طرفداران موسیقی به یک رویداد بزرگ تبدیل شده‌اند، بلکه برای پیش‌بینی‌کنندگان ترندهای دنیای مد هم یک دیدگاه پیشرو است که اکنون به عنوان سبک “festival fashion” شناخته می‎شود.

در این زمان فستیوال‌های موسیقی با سبک راک، ایندی راک و پانک با هدف ایجاد عشق و نه به جنگ “Make Love, No War” شکل گرفته بود و متناسب با این سبک هنری و موسیقیایی، سبک‌های را در فشن به جای گذاشتند و هرساله با پوشیدن در جشنواره‌ها نمادهایی را به نماش می‌گذاشتند. در استایل‌های فستیوال با الهام از هیپسترها، لباس‌های گشاد و قومی بسیار محبوب بودند، در عین حال تمایل به معنویت‌گرایی و رد مصرف‌گرایی غربی را به جهان منتقل می‌کردند.

 زنان آیتم‌هایی از پارچه‌ی هندی یا آفریقایی که شامل دامن‌های ماکسی و tent dresses، شال یا   peasant blouses (بلوز سنتی) طراحی شده بود را می‌پوشیدند. مردان تونیک به سبک شرقی، کت گل‌دوزی شده، شلوار جین و شلوار مخملی را به عنوان بخشی از استال خود انتخاب می‌کردند. برخی از جنبه‌های مد هیپی مانند موهای بلند، اکسسوری مهره‌ها، صندل‌های رمی بند‌دار و یا پاهای برهنه، برای هر دو جنس مشترک بود. اگرچه پس از سال 1967 متناسب با محل برگزاری فستیوال‌ها در صحرا و بیابان، کفش‌ها کفی ضخیم تری پیدا کردند، با عنوان کفش‌های سکویی (platform) معروف شدند و گاها بوت‌های ضخیم با پیراهن‌های تابستانه پوشیده می‌شد.

یکی از مشهورترین رویدادهای موسیقی، فستیوال موسیقی و مد وودستاک است که عموماً با همین عنوان شناخته می‌شود. اولین بار در تاریخ 15 تا 17  Augustسال 1969 در مزرعه‌ای به مساحت ششصد جریب (معیار سنجش زمین) متعلق به Max Yasgur در نزدیکی جامعه روستایی Bethel، نیویورک برگزار شد. در حالی که برگزارکنندگان دویست هزار شرکت‌کننده را پیش‌بینی کرده بودند، در نهایت نزدیک به نیم میلیون نفر در جشنواره شرکت کردند. علیرغم مشکلاتی مانند راهبندان، غذای ناکافی، توالت و مراقبت‌های پزشکی، مشکلات امنیتی، مواد مخدر و دو طوفان باران، وودستاک یک رویداد صلح آمیز بود که هیچ دستگیری برای خشونت در آن وجود نداشت.

این موضوع نشان‌دهنده شعار flower power به عنوان وسیله ای برای تبدیل اعتراضات جنگی به نمایش‌های مثبت صلح‌آمیز ابداع شد. هیپی‌ها با پوشیدن لباس‌هایی گل‌دوزی شده و رنگ‌های پرجنب‌وجوش، گذاشتن گل در موهای خود و توزیع گل در بین مردم، نمادگرایی را پذیرفتند و به “flower children” معروف شدند.در سال‌های پس از آن، وودستاک نمادی از کل دوران هیپی‌ها و استایل پوشش آن‌ها، ارتباط‌شان با جنبش صلح، عشق آزاد و فرهنگ هنر و موسیقی روان‌گردان به جای مواد مخدر است. هیپی‌ها نیز خود را با رنگ بدن تزئین می‌کردند، نقش‌هایی افسونگر از طبیعت و گل می‌کشیدند تا تجربه‌ی سفر توهم‌زای ناشی از مصرف دارویی LSD را تنها با هنر و موسیقی تداعی کنند.

فستیوال‌های موسیقی سوای نمایش سبک‌های مختلف موزیک، رقص و تفریح از ابتدا محلی برای تلفیق پوشش قومیت و اصالت مناطق جغرافیایی مختلف بوده است. به طوری که نه تنها لباس‌های معمولی بلکه پوشیدن لباس‌های تشریفاتی هم مانند لباس عروسی مکزیکی هم یک فرهنگ قومی به حساب می‌آمد.   

لباس‌های قومیتی که هیپی‌ها انتخاب می‌کردند، در اصل به این دلیل پوشیده می‌شد که علاوه بر داشتن مفهومی خاص، ارزان بود. همچنین می‌توانستند آن را با روسری‌های ابریشمی با طرح‌های هندی و سنگ‌های نیمه قیمتی یا مهره‌های چوبی حکاکی شده تزئین کنند. یکی از مدهای محبوب هیپی‌ها، کفتان بود، یک لباس تک جنسیتی که از پنبه، پشم یا ابریشم تولید و براساس لباس‌های قبیله‌ای آفریقایی و عربی طراحی شده بود.

کفتان این مزیت را داشت نه تنها آیتمی راحت برای حضور در فستیوال، رقص و شادی بود بلکه برای هر اندامی متناسب می‌شد. پس از به تصویر کشیدن این آیتم توسط طراحان مد جوان که به سبک خیابانی توجه داشتند، مانند اوسی کلارک و تیا پورتر سبب شد طراحی کفتان در ران‌وی‌های برندهای High Fashion به نمایش گذاشته شود؛  از جمله ایو سن لورن که به زیبایی این لباس را طراحی کرد.

با تلاش برای آزادی و هنجارشکنی مشخص شد استایل فستیوال دهه‌ی ۷۰ یکی از غنی‌ترین مدها در تاریخ مدرن بوده است. به طوری که امروزه بسیاری از استایلیست‌ها و طراحان هنوز به دنبال الهام گرفتن از این زمان هستند و از فستیوال‌های همین دوره بسیاری از ترندهای جدید پدیدار می‌شد. در اوایل دهه‌ی ۷0 زمان جنبش و آغاز لباس‌های فراجنسیتی، شلوارهای زاپ‌دار، پرچ‌ها و سنجاق‌های روی لباس و کت‌های چرمی و جین، مدل‌های مو با رنگ‌های مختلف و جیق و تند در فستیوال‌ها به دور هم جمع می‌شدند که همگی بیان کننده اتفاقات آن زمان بوده است.

آرایش مردان در جشنواره‌ها بیان‌کننده این بود که زن و مرد فرقی نمی‌کنند، قدمی در جهت نشان دادن فردیت و هویت اشخاص بود. موسیقی سول (تلفیق موسیقی کلیسایی و ار اند بی) در دهه‌ی 70 بر دنیای مد تاثیر بسیاری داشت و این زمانی بود که موسیقی جهت  نجات ریشه‌های آفریقایی به کار گرفته شد. این سبک سبب شد پوشش‌هایی با ریشه‌های فرهنگ آفریقایی بیش‌تر دیده شود. این موسیقی زمانی که جنبش Black is Beautiful (یک جنبش فرهنگی است که در دهه 1960 توسط آمریکایی‌های آفریقایی تبار در ایالات متحده آغاز شد) اتفاق افتاد، بیشتر شناخته شد.

در دهه‌ی 80 فستیوال‌هایی اغلب با سبک گلم (Glam) متال و راک برپا شد و در این رویدادها به اوج خود رسید؛ این سبک موسیقی در اوایل دهه‌ی ۱۹۷۰ میلادی در بریتانیا ظهور کرد. از مؤلفه‌های این سبک آمیختن مد و موسیقی همراه با آرایش غلیظ و پوشیدن لباس‌های پرزرق‌وبرق و پوتین‌های پاشنه‌بلند توسط موزیسین‌ها بود که نماد نقش‌های جنسیتی تازه و هویت‌های آندروجینی (مفاهیم تراجنسیتی در صنعت مد و حتی صدای آواز خواندن) به‌شمار می‌رفتند. خوانندگانی چون مایکل جکسون و مدونا نقش پررنگی در دنیای مد و موسیقی داشتند.

مايكل جكسون با كاپشن‌هاي چرم ورنی براق و فانتزي‌اش (به رنگ‌های تند) پر از زيپ‌ها و اکسسوری فلزی و مدونا با دامن‌هاي كوتاه، دستكش‌هاي ساق بلندش و بو‌ت‌های پاشنه‌دار پرزر‌وبرق ردپای شخصی از خود در استایل fashion festival به جای گذاشتند. حتی امروز هم جوانان برای داشتن استایل فستیوال  جذاب از آن‌ها پیروی می‌کنند.

همواره استایل مدونا تيتر خبرهای فستیوال مد و موسیقی آمریکا بود. مدونا در دهه‌ی 80 شلوار جين گلدار با تاپ توري به همرا کت‌هایی كه شانه‌هاي تيز (sharp shoulder) داشتند، در طراحی کالکشن برندها تغییرات ایجاد کرد.  پوشیدن پیراهن‌های توری و اکسسوری‌های طلایی روی هم الهام گرفته از استایل ماري آنتوانت بود.

در دهه‌ی ٨٠ فستیوال‌ها بیش‌تر از هر زمانی مورد توجه بودند در آن زمان اقدامات بزرگي را به همراه داشته، گروكوئين(بند راک بریتانیایی)، دیوید بویی (خواننده و ترانه‌سرای انگلیسی) ، پل مك كارتني (خواننده و آهنگساز انگلیسی)، همگی در فستیوال‌های بريتانيای دهه‌ی 80 اجرا می‌كردند. در ايالات متحده رابرت ديلن (خواننده، ترانه‌سرا، نویسنده و هنرمند تجسمی آمریکایی) و لد زپلین (گروه موسیقی که به عنوان پیشوای سبک بوهوی متال و بزرگ‌ترین گروه هارد راک تاریخ از آن‌ها یاد می‌شود)، در این دهه غوغا به پا کردند.

در فستیوال‌های دهه‌ی ٩٠ پيراهن‌هاي مردانه چهارخانه به سبک گرانج، كراوات رنگي، كلاه سطلي و شلوار جين بسيار گشاد و زاپ‌دار به سفارش روز و پیراهن‌های کوتاه گلدار یا پترن تای دای، پیراهن‌های بدن‌نما تولید شده از کریستال و به همراه کت‌های جین پولکی با تلفیقی از سبک Y2K به اوج خود رسید.

دهه‌ی 2000 با استايل بوهو،  فستیوال Glastonbury به يكي از بزرگترين جشنواره‌هاي معاصر در انگلستان تبديل شد که از موسیقی مدرن گرفته تا رقص و نمایش تئاتر اجرا می‌شود. گاها از اجرای موسیقی‌ها در اوایل دهه‌‌ی 2000 هنوز که هنوزه در مورد جنجالی‌ترین فستیوال یاد می‌شود.

لوک‌های این فستیوال ترکیبی از دهه‌ی 60 و 70 بود؛ لباس‌های مینی با کت‌های پولکی و چکمه‌های جمع‌شده ساق‌دار و کابویی که از جنس جیر و روی گردن‌هایشان خز، روسری‌های منگوله‌دار و رنگ‌های متالیک که این جشنواره را خاص کرده بود. سبکی که در فستیوال‌های این دهه قالب بود، می‌توان به سبک بوهوی شیک اشاره کرد. شورت‌های جین به همراه رویه‌های بلند مخمل و یراق‌دوزی، جلیقه‌های جیر ریش‌دار، پیراهن‌هایی با آستین توری و کلوش و استایل‌های آزاد و لایه‌لایه از آیتم‌های اصلی مد فستیوال دهه‌ی 2000 بود.

Kate Moss و Sienna Miller، معروف به زیبارویان بوهو، لباس‌های جشنواره را در این دوران تعریف کردند. ماس و میلر با جذاب کردن سبک هیپی‌ها و جلوه‌ی سبک بوهوی شیک در مد فستیوال سر و صدا ایجاد کردند. در واقع تا به امروز، با مرور استایل‌های مدل‌ها در فستیوال موسیقی نمی‌توان ایده‌های سبک پوشش این دو نفر را نادیده گرفت.

مهمترین جشنواره‌ی موسیقی مدرن از نظر تأثیر فرهنگی و درآمد مالی در حال حاضر فستیوال موسیقی و هنر دره‌ی کوچلا است که معمولاً به عنوان Coachella شناخته می‌شود. اولین رویداد که در سال 1999 تأسیس شد ولی در همان ابتدا به دلیل عدم برنامه‌ریزی مالی، مبلغ 800 هزار دلار از دست داد و تقریباً برگزار کننده‌ی آن ورشکست شد. پس از احیا در سال 2001، رویداد موسیقی کوچلا رشد صعودی را تجربه کرد و در حال حاضر بیستمین سالگرد آن برای دو هفته‌ی متوالی در Indio کالیفرنیا اجرا می‌شود و بیش از 160 کنسرت و اجرای موسیقی را به نمایش می‌گذارد.

مد و فشن بخش جدایی‌ناپذیر از فستیوال کوچلا بوده است، مهم نیست که پوشش متعلق به چه دوره‌ای باشد. این رویداد همیشه مردم را تشویق می‌کند تا چیزی را بپوشند که به آن‌ها احساس فوق العاده زیبایی بدهد. در واقع پوشش مردم دراین جشنواره‌ نشانه‌ی این است که آن‌ها با چه سبک و دوره‌ای خو گرفته و علاقه دارند.

ترندهای مد فستیوال کوچلا برای سال ۲۰۲۲ بعد از بیماری کووید-19 و قرنطینه، این بار پربارتر بازگشته است. امسال استایل‌های خیابانی متفاوتی به سبک آمریکایی دیده می‌شد؛ در واقع هرکسی هر لباسی دوست داشت، به تن می‌کرد. در حالی که در فستیوال امسال هیچ قانونی برای پوشش نیست اما بعد از اینکه هایلی بیبر، بلا حدید و دو آلیپا در تعطیلات کلاه سطلی، پیراهن بافتنی و توری نازک و عینک آفتابی پوشیدند، پیش بینی شد که این استایل دوست داشتنی و خاص شرکت‌کنندگان در جشنواره خواهد بود. 

برای جشن گرفتن بیستمین سالگرد جشنواره کوچلا، بیایید نگاهی به لباس‌های این رویداد در طول سال‌ها بیندازیم.

در سال 2001، کوچلا سبک مد بوهو را که اکنون دارد، نداشت. تماشاگران جشنواره با عینک‌های آفتابی اوایل دهه 2000 و پیراهن‌هایی با رنگ‌های روشن، مانند خواننده Nikka Costa ، سبک راحت‌تری را انتخاب کردند. یک سال بعد، در 2002 نماد و الگوهای پروانه‌ای، زرق و برق و رنگ صورتی تند را به ارمغان آورد.به سرعت در 2004به عقب تر برگشت و استایل کلاه لبه دار با پرهای بزرگ تماشاچیان Kentucky Derby به استایل طرفدارن فستیوال اضافه شد. اما در سال 2005 مردم شروع به لباس پوشیدن از آیتم‌های کمدشان مثل نیم‌تنه و دامن کوتاه و بستن بلوز مردانه به دور کمر، کردند

در سال 2007، پاریس هیلتون ترند مد فستیوال را تعیین کرد. شرکت‌کنندگان با الهام از استایل‌های او، لوک‌های جذابی را به نمایش گذاشتند. بیانسه در سال 2010 با بسیاری از کمربندهای بزرگ گاو چرانان، تی‌شرت و شلوارک‎های جین پیشتاز استایل‌ها بود. دو سال بعد، زمانی بود که فعالیت دنیای مد در این فستیوال موسیقی بیشتر شد. در حالی که این مراسم همیشه تحت تأثیر هیپی‌های گذشته است، در سال 2012 همه چیز در مورد سبک بوهوی شیک بود. این سبک توسط Lauren Conrad و Lea Michele نمادی از استایل دختران کالیفرنیایی نشان داد شد.

سال 2015 اولین بار لباس‌های High fashion بین استایل‌های فستیوال راه پیدا کردند، در کنار دامن‌های پرچین و جواهرات زیاد سبک ماکسیمالیست نمود پیدا کرد. ستارگانی مانند کندال جنر در صحنه‌ی این سبک ظاهر شدند. ملکه‌ی کوچلا، Vanessa Hudgens ، در سال 2018 ثابت کرد که شیک بوهو هنوز هم وجود دارد.

پس از سه سال وقفه، افراد مشهور، اینفلوئنسرها و طرفداران موسیقی همگی راهی صحرای کوچلا در ایندیو، کالیفرنیا شدند تا فصل جشنواره سال 2022 را با سبک‌های برجسته آغاز کنند.

شرکت‌کنندگان که در Coachella برای تماشای اجرای هنرمندانی مانند Billie Eilish، Justin Bieber و Doja Cat گرد هم می‌آمدند. به طور سنتی لباس خود را عجیب‌وغریب انتخاب می‌کردند، زیرا آن‌ها می‌خواستند برای یک عکس عالی ژست بگیرند. روی صحنه‌ی کنسرت، یک نکته‌ی برجسته‌ی مد وجود داشت؛ استایل Harry Styles و Shania Twain  که با پوشش پر زرق‌و‌برق و پارچه‌‌های پولکی خودنمایی می‌کردند. هری استایلز برای استایل خود یک کت شلوار متالیک و رنگارنگ گوچی را انتخاب کرد، الهام از ترندهای غیرمعمول مردانه 2022 در امسال به خوبی اجرا شده بود. Twainدر یک لباس مینی پولکی به سبک دهه هفتادی از برند بریتانیایی halpern درخشید.

به لطف نمایش ران‌وی والنتینو AW22، که 50 درصد آن به رنگ صورتی براق تک رنگ بود، ظاهر این سایه از رنگ به طور همه جانبه صحنه‌ها را فرا گرفت و امسال به میان جمعیت نفوذ کرد. خواننده‌ی آمریکایی Conan Gray این کار را به بهترین شکل انجام داد و یک تاپ شفاف والنتینو با شلوار کمر بلند، کفش‌های پلتفرم صورتی و دستکش‌های اپرا پوشید تا آهنگ‌هایی مانند آهنگ معروف TikTok Heather را اجرا کند. در جایی دیگر، Omar Apollo به سبک والنتینو کت‌ و شلوار اورسایز ست کرد..

و در میان شرکت‌کنندگان، می‌توان ردپای این ترند رنگ صورتی را دید. مردی یک کراپ تاپ برش خورده صورتی روشن را با شلوارک و یک کلاه کابوی صورتی با حاشیه‌های کریستالی استایل خلاقانه‌ای خلق کرده بود.

دنیم همیشه یک آیتم منیمال و بیسیک برای استایل فستیوال به حساب می‌آمد. امسال در Coachella شلوارهای جین به شکل چشم نواز و تزئین شده است. یکی از شرکت‌کنندگان یک ست دو تکه از برند آمریکایی Eugina را استایل کرد که با مروارید تمام آن پوشانده شده بود و با ریسه‌های مروارید اضافی که دور گردن و بود، ست کرد.

Anitta، خواننده‌ی برزیلی، با پوشیدن شلوار جین و candy colour  و خواننده‌ی رپ Princess Nokia  با شلوار جین فاق کوتاه با طرح‌های کارتونی و پروانه‌ها، اکسسوری‌هایی چون آویزان کردن مینی اسکارف به کمر و کمربند با تزئینات پرچ فلزی از ترند دنیم‌های تزئین شده پیروی کردند.

اصلی‌ترین آیتم امسال، رکابی‌های سفید بودند که توسط همه‌ی جنسیت‌ها پوشیده می‌شود. کندال جنر با پوشیدن کراپ تاپ و شلوار لینن سفید و موهای بافته شده در یک ایونت برند Revolve در کنار فستیوال کوچلا پیشرو شد.

Maggie Rogers ، خواننده نیز در حین اجرا از سبک super-cropped استفاده کرد و ستاره نوظهور بریتانیایی Holly Humberstone یک رکابی تمام قد با شلوار سفید و چکمه‌های New Rock به سبک پانک پوشید. Mika برای اجرای خود یک استایل از آیتم سفید با یک قلب گرافیکی و شلوار سفیدی با حاشیه‌ی رنگی درنظر گرفت.

از ترندهایی سبک بوهوی شیک که در کوچلای 2022 خودنمایی می‌کرد، پیراهن‌های سفید بدن‌نمای چاک‌دار به شکل قلاب بافی و مکرومه بافی یا از جنس پارچه‌های توری است.

 در فستیوال امسال، استایل‌های جذابی میان دختران ایجاد شد. سوپرمدل Alessandra Ambrosio با یک لباس cut-out از جنس بافتنی نازک سفید با تزئینات کریستالی، ظاهری بدون نقض داشت. پاریس هیلتون نیز با بالاتنه‌ی حریر سفید به فرم آیتم بادی و یک دامن چاک‌دار از جلو و بلند ترکیب با بوت‌های بلند در دسته‌ی استایل‌های خاص می‌درخشید.  همچنین Caroline Polachek با لباسی مشابه هیلتون و بوت نئونی و عینک بی‌رنگ موسیقی خود را بر روی سن اجرا کرد.

از دیگر آیتم‌هایی که در بین پوشش دختران جوان در مراسم کوچلای امسال می‌توان اشاره کرد، سبک وینتج و وسترن است. در اجراهایی به سبک راک و رپ پوشش‌‍‌های گرانج دیده ‌می‌شود. همچنین این رویداد همچون سایر ترندهای امسال فشن، محلی برای جلو‌های بازگشت سبک Y2K است. آیتم‌هایی چون پارچه‌های شفاف و ترنسپرنت به شکل کت و پیراهن‌های بدن‌نمای توری، یا نیم‌تنه‌های براق پولکی با شلوارهای جین گشاد در بین استایل دخترهای جوان مجبو.بیت زیادی پیدا کرد.

البته در چنین نمایش‌هایی از مد فستیوال، هرگز نمی‌توان سبک بوهو و هیپی را فراموش کرد. پارچه‌های حریر و کنفی، پانچو و سربند، کمربندهای وینتج، صندل‌های گلادیاتوری و بوت Dr martens، با وجود ظهور هر ترند دیگری همچنان طرفدارانی را دارد. استفاده از آیتم‌های درخشان چون اکلیل، نقاشی با رنگ‌های نئونی و استفاده از سنگ‌های کریستالی بر صورت از جمله استایل میکاپ کوچلایی به شمار می‌آید. کلاه‌های فلاپی، باندانا و تاج‌های فلزی از ترندهای اگسسوری‌ امسال و بستن موها به مدل نون خامه‌ای (Buns) یا بافتن مو با ربان از مدل موی 2022 که برای فستیوال امسال پیروی کردند.

آقایان اغلب برای داشتن استایل مناسب جهت شرکت در فستیوال موسیقی، آِیتم‌های کژوال و راحت را انتخاب می‌کنند. تی‌شرت راگبی با شلوارک، تی‌شرت‌های پترن‌دار و آستین حلقه‌ای با شلوارهای آزاد و دنیم و یا لینن جز ثابت استایل آن‌هاست. البته در فستیوال موسیقی امسال به تبع از ترندهای عجیب مردانه‌ی 2022، برخی از جوانان یا بالاتنه‌ی برهنه داشتند یا جلیقه‌هایی به سبک گاوچرانی بدون پیراهن در زیر آن به تن کردند. عینک های مربعی یا دایره‌ای فلزی به سبک قدیمی پدربزرگ‌ها و کیف‌های کمری از اکسسوری‌های امسال برای پسران جوان بودند. کفش‌های کاربردی معمولا بوت‌های چرمی و یا کتونی‌های مناسب صحراگردی است.

The post فستیوال موسیقی و تاثیر آن بر دنیای مد appeared first on مجله مد و پوشاک.

source

توسط modekhabari

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.